Sanie Tushi Rrokaj:Pena e poetit


Poezia është një romancë

e bukur dashurie,

e ëmbël që të jep

shumë doza kënaqësie .

Të jep emocion dhe bukuri

kur e thua me vargje brilante

është ndjenjë dhe frymëzim .

Ngjan me të bukurën magji.

Është si vetë dashuria

kur nuk deformon vargjet

Kjo quhet poezia .

Është diell i pangopur

netët , yjet dhe hënën

që jep dritën në gjithësi.

E ngjyen penën jetës –popull

me dhimbje -brenga ,

vuajtje –halle ,

loton ,pena magjike

fletës së bardhë ,

Dashurinë e nënës

nxirrte nga shkronjat

sythet ,dhimbjet .gëzimet

E fliste me gjuhën e saj

me atë gjuhën madhështore.

Pena e mëndje ndriturve poetë,

jeton mes ëndërrave të bukura

të dashurisë.

Vashës , maleve e deteteve

lumenjëve e kodrave

Luleve e bukurisë .

Tërë stolitë e botës përmbi krye .

Poeti kur mbaron dita

mbyll derën e llogjikës

dhe hap dritaren e ëndërrave .

Në të gjitha zhanret e bukurisë

poeti është artë .

dhe arti nuk shuhet kurrë .

Dashuro poezinë me zëmër e shpirt

Aty gjën mrekullinë e lumturisë .

Kur shkruan poezi

zëmra dhe shpirti janë

në duel të plotë harmoni.

Poezija frymon botën

si vetë dashuria,

duke e bërë hyjnore

duke motivuar vaxhdimësinë e

jetës .

Poetët janë muza dhe shpirti i

ëndërrave shpresë ,

janë fryma dhe muzikaliteti

i fjalës shënjtëruar.

Të sjellin dashurinë e botës

në duar .

Yjet i ulin nga qelli i kaltër

me zogj duke biseduar ..

Hënës i japin shkëlqesinë

diellit rrezet e tij të ndriçuara .

Ylbereve ngjyrat e bukura

të motivuara .

Deteve kaltërsinë.

Dashurisë i bën skalitje

me aromë purpure.

Qiellin blu me diellyje.

Damarët e njeriut vertikal

në kopësht shartim,

zoq e lule për shqisa.

Në bebza të syve

qëndisma për agime brezash.

Cicërimat e zogjëve

zgjime të ëmbëla për poetin,

që të mbush çdo boshllëk në

shpirtin e tij zemërthyer .

Ëndërrat e udhëtimit gërshetuar

me mallin e nxehtë

i kthen nga e para ,

aty ku zemra e poetit

të pulësojë e qetë.

Dhe loti e zëmrën

nuk e mbytë trishtimi.

E ëndërra e ngrohtë

të rrijë zgjuar nga gëzimi .

Poeti është ëndërr prej gjethi

që përkthen lumin ,

njëqind burime njëzëri

dhe zoqtë që venë e vinë

zgjuar ecën nëpër mjergull

pa zemër në fluturim.

Thanë dete dhe oqeane

Me gjak shkruan poezinë .

Mos nënëvlersoni poetin .

Se s’bën kompromis në penë

se i rrjedh gjak i pastër

Se i rrjedh gjak i kuq në venë.

Respekte për të gjithë poetët dhe poeteshat .

mos u shteroftë pena kurrë .

Si ujë që rrjedh nga zalli

në stuhi e në furtunë .

About Post Author