Seti Pezaku Vladi-MENDIMIT RINOR


MENDIMIT RINOR

O Mendim Rinor!

Me vesë mëngjesesh larë,

rritur n’auditore si fllad pranveror,

ushqyer me mjaltin e baltës së artë

në vullnete zemrash bashkuar,

në paragrafe rreshtash të zjarrtë.

Ti, që errësirën e fik dhe ndez dritë,

ndryshon poltrone me dorën ngrit,

fluturo i lirë

si pëllumb i bardhë

mes njerëzve të mirë!

Në bujarinë e tyre mbështete kokën,

me dashuritë e tyre netëve mbulohu

dhe kur bora e acari ta mbulojnë tokën,

në zemrat e tyre futu dhe ngrohu.

Bëhu qelizë zhvillimi e sofrës tënde,

mos hidh mbi supe torbën e kurbetit

në kurriz të emrit e dinjitetit!

Njeriu është mbret,

në vendin e vet.

Bëhu fushë me grurë,

erë e ngrohtë e tokës,

larto kantiere ku puna të vlojë,

vadit djersën e vjetër me djersën e moshës,

bardhësia jote zemrat t’i bashkojë!

Netëve pa hënë ndiz llampa e kthe ditë,

të mos lutet njerëzia “duam pak dritë!”.

Shko në shkolla ku cicërojnë dallëndyshet,

bëhu ngrohtësi e duarve të ngrira,

me kostumin e djersës tënde të vishet

çdo shpresë e përgjumur me konture të mpira.

Me dashuri zemrash në zemër

ec duke ndriçuar,

bëhu Kushtetutë ,

drejtësi e pa gabuar!

@seti pezaku vladi

About Post Author