Seti Pezaku Vladi-Shkëmbi i vajit


550 vjet më parë vijon të përkundet ende legjenda tragjike me historinë e 90 vajzave krutane. Korbat turq kishin bastisur krahinën, vrarë gjithë burrat e atij vendi, fëmijët i kishin marrë për t’i rritur e përgatitur për ushtrinë turke, ndërsa femrat do t’i përdorte ushtria…

Nga shkëmbi në 200 m. lartësi, 90 vajza krutane të kapura dorë për dore me njëra-tjetrën u hodhën me guxim në humnerë për të mos ju dorëzuar të gjalla në duar të armikut dhe mbetën përjetë të jetëve burrnesha shqiptare të lira, të pastra e të papërkulura. Lavdinë e tyre po e ngrenë lart bijat e bijtë e atdheut tonë, që i kujtojnë me krenari.

Nga kjo ngjarje e lavdishme heroike

e legjendës, mora frymëzimin dhe

i kushtova poezinë “SHKËMBI I VAJIT”.

———–***

SHKËMBI I VAJIT

“Shkëmbi i Vajës”, i thonë.

Midis dy malesh,

Puthur me buzët e qiellit

Mbeti pikëllim loti

Që kur shtizë e gjysmëhënës turke

Në trup të arbrit u ngul.

Nuk flen,

As nuk dremit,

Hesht,

Pikon dhembje dhe kujton atë kob

Që lidhi shami zezat nëna…

Nëntëdhjetë vajza krutane

Si nëntëdhjetë fishkëllima shpatash

Të kapura dorë për dore,

Nëntëdhjetë lulemolle

U këputën nga degët dhe

U hodhën në humnerë.

Nëntëdhjetë zana arbërie

Ranë mbi mjegullnajën e zezë me shi.

Bubulloi tufani,

Era shkuli flokët e lisave,

Gurrëbardhat prenë krojet,

Vajtuan qyqet majamalesh.

Hesht shkëmbi si Saharaja në zheg.

Vështron mjegullën e luginës,

Lulet e mollës që shpërthejnë.

Retë puplore shkëmbit i rrotullohen,

Nëntëdhjetë sorkadhe

Mbi supe i rrinë,

Nëntëdhjetë zambakë të bardhë çelin.

Në heshtjen e tij karakoll

Pushojnë shekujt,

Legjendat,

Elegjitë,

Vajet e ajkunave…

Në gjelbërimin epik mbi krye

Derdhen këngë bilbilash,

Ujëvarat me vello të bardha

Sytë e lotuar mbulojnë.

Nëntëdhjetë qirinj ndisen në sytë e mi!

@seti pezaku vladi

About Post Author