Sheqere Sina:Fabula


GJARPRI DHE NEPERKA

Neperka vija vija.

Hyri mbrenda tek shtepia.

Hyri fsherazi pa ndjere.

Gjarpri e kishte sinjalizuar .

Ujin e burimit me helmuar..

Uji ikte si kristal shume brigje kishe kaluar,

dhe nga helmi ishte pastruar..

Zemren e lules doje farèn asaj kèrkoje?

Moj neperka laramane,

Cfare kerkove nè ato stane.

Delen rudè tek kèmba e e pickove.

Qumeshtin e helmove.

Qingjin e pikellove.

Dashit me brire kasollen ia shove.

Sodite nèpèr livadhe…

nè nje meshde plote me bare..

Fsherazi po pergjoje…

Mishin è iriqit kete here e doje. e doje.

Breshka me iriqin ishin miqesuar.

Po hidhnin valle

Te dy ishin martuar.

Smund te rrinin te vetmuar..

Livadhite, poshte, perpjete,

Te pickoje iriqin e shkrete.

Po kete radhe nuk te heci.

Me breshken ishte martuar

Me trupin e saje iriqin e mbuloi..

nga neperka e shtepoi..

Nè trungun e pemes fole doje Gjakun e zogut kerkoje..

Por Zoti

Rrufenè vetetimen

Leshoi.

Neperken e coptoi.

Zogjtè ne zgevren e drurit i mbroi.

Nepèrken

Vetetima e beri cope, cope…

Vetem gezofi i ngeli ne toke..

Neperkat janè shtuar

Me gjaprijte jane miqesuar..

Gjakun e njeriut do te pijne.

Per te zaptuar boten mbare..

Dallendyshja bishtè gershere.

Tek njeru rri prane..

Nga gjarpri ajo e mbron..

Ne çdo kohe e sinjalizon..