Si e këndum ne mramje Volare të Modunjos-Nga Ruzhdi Keraj


Ruzhdi Keraj

-Asht nji marrëveshje e heshtun ne mes te konviktorëve dhe te jashtmëve , janë ato qe jetojnë ne shpite e tyne ne Tirane.

-Sonte San Rremo nen za përhapej si smundje ne tanë konviktoret qe kërkonin shokun ose shoqen ku mund ta ndigjonin,ne konvikt asht e pa mujtun. Dhomat e gjumit janë bosh, fillojnë hajnshem tuj kapercy murin me u mbush dhomat afër mesnate dhe me ra me fjete ne çarçafët e ftohte dhe te ngroheshin nga fryma e njeni tjetrit ne dhomat me shume nxanes.

Asnjeni nuk difton a e ka ndigju San Rremon e ku?.Mramjet e valëzimit ishin festat tona. U veshëm me ato çka runim për mramjen mbasi lanim ftyren e hiqshim me brisk pushin e mjekrës dhe mustakve. Mramjet e liceut janë me name ne tane Tiranën ka orkestër te mrekullishme vajza te bukura dhe ka nji liri qe mund te kërcejshE përveç atyne tradicionaleve ,tango ,vals rumba edhe ndonji kcim qe sa kishte fillu me lulzu mrenda shkollet nji çaçaça foxtrot. Ne kulmin e vallëzimit te medhejt e liceut ,me veshet apsolut Ferdi dhe Roberti sa lujten tinguj e pare ne salle shpërtheu si ne kor Volare e Domeniko Modunjos

.Te tane e kishim ndigju San Rremon shifshim njeni tjetrin dhe u knaqem tuj kendu e tuj kcy asnjenit prej nesh nuk i ra n’mend me pyet tek kush e ndigjove ku e ndigjove e ç’na duhej nuk ishim kurioz ,kurioziteti edhe për ndonji qe kishte qejf me zhbiru nuk I lenim shteg me dite si e tek ,randesi ka qe te tanë po kndojme Volare!