Siluetë përtej lulesh-Seti Pezaku Vladi


SILUETË PËRTEJ LULESH

Syri më vështron pa zor

nëpërmjet poreve të muzgut

strehën tënde

aq afër me shtëpinë time.

Përtej luleve të ballkonit

nuk shquaj më forma të hapura,

veç siluetës sime

të qullur nga djersët

duke shtrydhur me mundim

lodhjen e virgjër të viteve…

Iu luta muzgut

të ma sillte këtu

veten time!

Ma solli

majë një skepi korbash.

Ngandonjëherë

të folurit me vete

të çliron për tu larguar

nga ky karvan fatesh të nemura.

Tani ndjehem e skalitur

me heshtjen e pashije

si puthje fantazmash

që më kafshon

netët e pagjumëta.