Sonja Haxhia:Dukej


Dukej

Shkoja, vrapoja gjithmonë drejt diellit,

e gjithmonë vonohesha.

Doja të gjeja botën për të ndryshuar botën time ,

e dashuruar si gjithmonë me heshtjen .

Kisha harruar se në botë eshtë gjithmonë dikush që pret dikë tjetër, qoftë në shkretëtire apo në një metropol të zhurmshëm .. kjo nuk ka rëndësi .

Ndihesha mire..!

Ndoshta ngaqë isha i mbrojtur , isha në paqe me veten .

Dhe pastaj …

duke parë në sytë tuaj ,

duke parë atë pikën ku universi mund të ndryshohet ,

të gjitha ngjyrat ishin aty , dhe më e bukura më dukej e çuditshme.

Ajo pika ku ti ndaleshe: më përqafoje me veshtrimin tënd duke më futur në botën tënde të brëndshme..

Ju e dinit se çfarë kërkoja, sepse ju dinit një mënyrë për të ndryshuar botën:

Të shohim bashkë !!

Pamjet e asaj sigurie të jashtëzakonshme.. thjeshtë të kryqëzojmë vështrimet , sytë, tek të dy .

..thuajse më dukesh

aq i qetë , kur imagjinoj një takim të bekuar, mes nesh, sa magjepsës të të shoh , aq sa të mos besoj se je një njeri .

Ti je një kreature njerzore !? !

About Post Author