“Sy larushja ime”-Afërdita Hadaj


“SY LARUSHJA IME”

Bukurija……jote më

mori…. me…….qafë.

Sy larushja……..ime,

bukuri….e……..rrallë.

Ti gjumin e natës ma bëre…………..harram.

Sy larushja ime…më,

çmende…..moj xhan.

Do vij……..të…..takoi,

nënën,dhe….babanë.

Sy larushe…….bukur,

mënd…e…mija vanë.

Më, ngrihesh…….me

natë potis trëndafilat

mes…. asaj….arome, këndojnë…….bilbilat.

Pa le, kur del….xhiro,

me fustan……të gjat.

Sa shum…..mi shton, fluturat…….që luajnë,

në……………..stomak.

A’h…moj…..laureshë,

me….nazet…….e tua.

Do vete….t’a………zë,

pusinë, për mbi krua.

Aty…do të presë ditë,

edhe natë. O të….bëj,

për vete,o do bëhem, shkarpë……………….!!

Të……prita…një natë,

gjersa……..hëna doli.

Yjet….zbrti….poshtë,

rrugën…..më ndricoi.

Befas…mes magjisë,

mu cfaqe…si engjëll.

Sy larushja ime….më buzëqeshe…..ëmbël.

Me vrap,,,fshiva sytë,

thash.. mos qesh në ëndërr…………Por ish

e vërtetë, ishe…ti me

shtamën……………..!!!

Buzët…ishin…..tharë,

nga pritja…….e gjate.

të kërkova……..uji,që

të mi….lagije…..pak.

Afër……mu…..afrove,

sy larushja………ime.

Shtamën,seç e theve

e bëre………thërrime.

me buzët…..e…..tua,

lage…..buzën…t’ime.

Të dy………përqafuar,

Me….yjet….kërcyem.

Hënë e bukur….lartë,

kumbar ish mbi krye.

Në valsin…..e….parë,

të kësaj…..dashurije.