TË ndjej


Teuta Shaqiraj

Ta ndjej zërin e heshtjes tënde
mes pëshpëritje fjalësh, t’pathëna ende.
Ta rrembej,
ngjyrën e syve me nuancat e lëndinës,
kur më veshin e zhveshin me trille stinësh.

Ndërsa sytë e mi, me refleks të gështenjtë
herë ngjyrë bajamesh të pjekura n’vjeshtë,
e herë të errët si toka djerrishtë,
kur të tutë e humbin imazhin e klorofiltë.

Ta ndjej buzën e ngrohtë, si bukë sapopjekur
dhe avujt e frymës në ajrin e mrekulluar.
Ta marr përqafimin vjedhur
mbrëmjes së vakët,
Si mantel i butë kur shuan flakët.

Të ndjej, të prek të shoh nën flakadanet è zemrës.

About Post Author