Të ndjej!Arben Zeqo


… Te ndjej tingëllimin e hapave te tua e njoh ,

dejeve te ëndrrave truket me prek e kalon …

Aromën tende te karafilte akoma kam pranë ,

takimet … buzëve loti i zemrës pa reshtur pikon .

Muzgjet e mbrëmjeve si flete ditari shpalosur …

deri ne te artat ditët agime .

Netët nxitojnë mbartur zjarre dashurie ,

e ngrohur lënë transparente

” Mandelen ” time .

Te ndjej se shpirti ma do e kurrë s’tu ngopa ,

mbytur ne pathos si nje peme

” frutet ” … ja shkund .

Sa puthje me le pas dëshirat ti vuaj ,

e te ëmblat fjale premtime qe s’kishin fund …

E ndjej me ” pushton ” aritmia …

zemra tere trupin ma rreh ëndërrimet ” përkund ” .

Te ndjej nen piklat e shiut vërshëllimat e deri vona ,

ne ” parajsën ” e gjoksit tend dua te pushoj e shpirtin ledhatoj …

Ëndrrat me mbajne lidhur me ty fare ngjitur ,

e … lodhur s’filitur gjej paqen time nen simfoninë e natës shpirtin qetësoj …!

Te ndjej thellësisht nen epshe puthjesh marrëzira pa u ndier ,

ashtu si buzet qershine shejuar ne ” gliko ” .

Shtrëngimet sa here frymën mbajta pa kuptuar …

përsëritjen ” refren ” sytë lotuar me do apo s’me do .

Te dua e ke te shkruar ne

” dhomat ” e zemrës s’ime ,

lumturisë thirrjen … ja dëgjo !

… Pra te ndjej e syte s’kanë gjumë ,

ku ” mbretëron ” ndjenja dashuri .

Nen ” dritëzën ” … shprese ndezur bej shoqëri supet mbledhur .

Mjaft u përmallova nga ëndrra u ngrita ,

ne shtratin tim kthehem te bëjmë pak ” platone ” Dashuri …

E ndjej !

Shpesh vrapoj pa fryme e …

” shkalafitur ” këmbë zbathur flokë shpupurishur botet ëndërroj .

Netëve te gjata nen dritën e hënës dritaren hapur ,

me yjet xixëllonja numëruar …

bisedoj .

E … natyrshëm permallosur ,

” rrahjen ” e zemrës tende ne unison kërkoj .

Te ndjej …!

Devoll Emigrantos .

London .