Teuta Gjata:Portën e buzëqeshjes!


Portën e buzëqeshjes!
  Shëtit ne rrugët pa emër
o emrin nuk ua di unë.
E lodhur trokas me ankthin ne zemër
ne dyert e zyrave te qytetit.
Sa ftohtë kam unë.
  Sa dyer m’u përplasen ne fytyre.
E sa te tjera u mbyllen te shoqëruara me ngërdheshjen
Ne te dyja rastet e qeshur largova unë.
ne kërkimin e te vërtetës me shpresën
, do te takoj portën e buzëqeshjes.
  E mbylla udhëtimin e kërkimit te ditës.
E nesërmja dite serish do vij.
Mirëmëngjesi do te me ngrejë me tjetër forcë.
Forca, te mos thyhem kurrë!  

About Post Author