Teuta Shaqiraj:Dalldisje vjeshte


Teuta Shaqiraj

Vjeshta nazelije më troket tek pragu
me thirrje gelozie e a-he meraku
portokallishte shtruar nën këmbët e mia
Vallen e nis unë ,belkëputura , gjetherëna.

U harrova e arratisur nga kjo botë
herë e kuqërremtë herë me shpirtin rozë.
Mallivjeshtë i purpurt si një tatuazh
nga ëndërra në molleza, mbi buzë u ndal.

Më skuqe, me c’veshe e prapë më veshe
me dehje, aromë gjethesh cikje e përkëledhje .
me velje përmallimi e sytë e perënduar
nga të dyja unë isha , gjetherëna e marrosur.


About Post Author