“Thirri mendjes pensionist”-Aferdita Hadaj


=======================

Pensjonist, mor i uruar

Thirri, mëndjes çbën kështu

Se nuk je,më djalë i ri

Të hash,bukë si në rini.

Mbaj pak djetë, o fatë keq

Hiq, ca qindarka mënjanë

Nga pensjoni xhepa ç’puar

Ha më pakë, se vë shum dhjamë.

Bëji, mirë llogaritë

Ndaji….me racjonalitet

Të dalë pjesa për ilaçet

Të paguash taksat në shtet.

Ç’të-të ngelen,ha për vete

Lakra,domate, sallatë

Mishin, e ke të ndaluar

Thonë, se bën dëm në stomak.

Po dhe djathin, kosin,gjalpin

Doktori,ti ka ndaluar

Jo për gjë, por ky është ligji

Do mbash djetë,duhet duruar.

Pa le, kafen e mëngjesit

Që shpirti, ta do pa tjetër

S’ka problem se kamarjerit

I thuaji, mbaj shënim në letër.

Se do preç, muajin pas ardhës

Mbaji pesë leka në xhepë

Sa të vijë radhë e pensjonit

Ta mbuç, prap atë kuletë.

E’hh mor pensjonist me halle

Që, punove gjith një jetë

Më në fund, asgjë s’fitove

Shteti, të ka vënë në djetë.

S’ ka, problem se ti do shkoshë

Në atë botë…përtej matanë

Për djetën, që mbajte gjatë

Tregoja…..se sytë ç’të panë.

Në të pyet ndonjë barkë derrë

Pse, je tretur dhe je tharë

Jep, një përgjigje të mënçur

Se, një jetë hëngre veç barë.

————————

Poezi,,,Realiteti plot dhimbje

Nga poetja…..Afërdita Hadaj

Respekt…për moshat e treta

Të lënë në harresë… të plotë

Totale nga dora e shtetit,,,sot.