T’i ike shkove nga ëndrrat e mija-Xhemile Aliu


Ti ike shkove nga endrrat e mija

E në shpirtinë tim hape nji hendek

Nga do që shkova,kujtimeve bredha

Qetësin shpirtrore në zemër t’a mbjellë.

Dhe pranvera erdhi prap me lulëzimin

Dhe zogjët lëshojnë cicerimat e zyre

Ndërsa unë ndihëm si në kafaz mbyllur

Askush s‘ma njeh këtë brengë e dhembje.

Ah sa i rend qenka largimi O zot

Përse në këtë jetë vetëm ikja paska

Përse në shpirtë mbjellim trishtiminë

Kur mund të mendojmë nga lumturia.

Dhe unë sodisë nga jashtë gjelbriminë

Përse nuk me ngjallë ndjenjat aspak

Pranverat vijnë së bashku me lumturinë

Nga zemrat njerzore largojnë këtë atak.