Ti për mua je…Petrit Qori


Në dritare rri mërzitur ,

kohë u bë që s’të shikoj ,

më shkoi jeta duke pritur ,

prit e prit , por dot s’duroj .

Eshtë i hidhur ky durimi ,

të zbraz , zhvesh nga çdo ndjesi ,

të kthen në statujë prej guri ,

ku nuk ndihesh më njeri .

Ç’të veçantë ka pamja jote ,

që më shtyn të bëj durim ,

gjithë të bukurat e kësaj bote ,

t’i mohoj për një fiksim ?!

Pamja jote s’ka të dytë ,

s’di me kë ta krahasoj ,

hodha sytë nga yjësitë ,

seç më duken veç njësoj .

Shikoj hënën lozonjare ,

kukafshethi seç më luan ,

ajo është hileqare ,

njerën faqe ka për mua .

Edhe fluturat ngjyra ndezur ,

që pozojnë përmbi lule ,

s’më pëlqen ky lloj dekori ,

se më duken sikur mburren .

As ylberin nuk e dua ,

me atë harkun madhështor ,

më pëlqejnë gjërat konkrete ,

që ti prek pak dhe me dorë .

… ja , tani filloi dhe bora ,

bardhësi me vezullime ,

në dritare ca kristale ,

i dhanë fund dilemës time .

Pamja jote s’ka të dytë ,

di me kë ta krahasoj ,

ti për mua je flok bore ,

dy kristale s’janë njësoj .