Udhëtimi i parazitit !-Besnik Lamaj


Besnik Lamaj

Mendimi i tij po voziste në det

Në tokë, në qiell , mbi fshat dhe qytet

Shtyti një jetë , çdo natë dhe çdo ditë

kurriz të të tjerëve , vetëm parazit .

Fluturonte mbi pyll , me selvi të larta

Më tej një bahçe me mollë 🍎 të arta

Shko i thanë selvit , me dorë në zemër

S’duam pranë vetes drunja të shtrembër .

Shko i thanë mollët , të themi s’i motra

S’duam pranë vetes , pemë pa kokrra

Fluturoi më tej , mbi driza – mbi ferrat

I folën shumë rënd , më rënd s’e të tjerat

T’i s’di s’e ç’ësht jeta , t’i s’di s’e ç’jan vlerat .

Në trup të domates , takon një kuskut

Ajo foli ëmbël , ajo foli butë

Ç’ke ti moj vemje , pse je mërzitur ?!

Mos je pa ngrënë , mos je e uritur ? .

Jo moj kuskut , s’kam atë hall

Ç’i kishte ndodhur ja tregon me radhë

Dëgjo ti moj vemje , kudo që ke shkruar

Kudo që ke shkruar ti ke gabuar

Ato gjth jetën , vetëm kan punuar .

Ato punojnë natë dhe ditë

Ne kemi lindur të jetojmë parazit

Ne ja dimë vlerën – vlerën kësaj jete

Na pëlqen të jetojmë në kurriz të të tjerëve.

Bota e jonë është botë me shije

S’e duan diellin , qëndrojmë në hije

Unë tek domatja , në hije të mënit

T’i si gjithmonë nën bishtin e qënit

Mua fermeri më shkulë me rrënjë

Ty kur të shohin të shkelin me këmbë .