Valbona Kolaveri-Dëgjesë


DËGJESË

Në dëgjesat e ditës
libra fjalësh u shfletuan
dendur
E sytë i’a shpova kohës
të shihte më mirë
të ndryshmet
të merrnin vlerë
në sistemin e panjohur
Unë dhe Ti
Të shkapërcejme vetet
u pamë
në harkimet e mendjes
Ku mbi tē tjerë
u tretën kujtime
ku hiri i mallit
kish zënē të ftohej
mangallit të zemrës
së djegur nga buzēqeshjet
e ngrira
pa esencë
të ftohta
pa ngjyrë miqësie
Në kohën e shkuar
u pamë moskokēçarës
krenarē
me bindjet
të palodhura nga egot
Drejt së ardhmes
të rendin të perkulur
për pak dashuri
tē hedhur krahësh
shoqëri
Kish kohë
që kish munguar
i bukur përqafim.

About Post Author