Valbona Kolaveri


Asgjë nuk ndryshon

Unë

eci mëngjesesh

me vesën buloj

e lag mendimet

nga murlani i natës epsh

mu thanë

u dogjën

mu dergjën

eh të shkretat

Nxitoj

rremujë vesh teshat e shpirtit

mbulohem , bën ftohtë

der në zgrip të ndergjegjes

Supesh

vë nje çantë me halle

tu prij,ashtu

ditës nuk i bëhem barrë

tek eci mbi veten

Asgjë nuk ndryshon

tek rrekem e lodhem

të heq paralelet

ditë-netët gjithnjë më shkojnë skith

Kot bëj llogaritë

pazaret e natës

mu prishën me ditë

buloj me vesën e mëngjesit

shkermoq një thes me pengje

mbushem thellë me frymë

About Post Author