Valbona Kolaveri:Ajo


AJO

Ajo staturë e mefshët

e rrafshët si mëndafsh

stioke,

e heshtur nën klithma

të mekur nën tegelë bajatë

qaforesh qafëtrashë

hijerëndë

që zgrapin nën dorë

si tutorë

Nën sy

që bërtasin pa fjalë

Shtëpi e saj

Një varr i stërmadh

me basmë

mbështjell për të si qefin

që e gllabëron çdo ditë

si vorbull pa fund

nên vetminë e saj

Përreth me vizitorë

që shkojnë e vijnë

paradë ndrikullash

që e kurdisin të veshë manekinë

të ildisë me kujdes

jetë të prera

në pëlhura ëndrrash

Nën qepalla ul një mal me brenga

E ditën qep me gjylpërë

zigzakë të plasur zemre.

About Post Author