Vaso Papaj


Sytë e një fëmije

Sytë e një fëmije në një çast të plakin,
Kur gëzimin befas nga shpirti ta flakin.
Ditë e parë shtatori, libra kot kërkonin.
U qenë tretur shkronjat, fletët u mungonin.

Sytë e një fëmije, oh ç’vështrim të rrallë!
Si thëngjij nën hi, flakë a bëhen, vallë?
Atë ditë shtatori dreka m’ish helmuar.
Si topuz bërë nata, dita bukë – thërmuar.

Sytë e një fëmije, degëzë e këputur.
Në kërkim të diellit, që s’di ku është futur.
Lotët veshin sytë, si me brymë mëngjesi.
Doja t’u jap flakë, po asgjë s’më ndezi.

About Post Author


Lini një Përgjigje

Adresa juaj email s’do të bëhet publike.