Vaso Papaj-Dhe diellin s’kam ç’e dua


Dhe diellin s’kam ç’e dua

Gjurmomë

Çdo sekondë të kohës tënde.

Kërkomë

Në çdo fjalë që thua, të dëgjoj me ëndje.

Gjemë ashtu rastësisht,

në çdo send që të çon shikimi.

Mbamë

Në çdo qelizë të mendjes

dhe s’do na mundë zhgënjimi.

Kujtomë, pafundësisht kujtomë.

Hidhmu, përqafomë, shtrëngomë,

E kudo, sido të jesh, këtu më ke, jetomë.

Jepmë një buzëqeshje

dhe papritur hëna do t’u iki reve.

Do të vijë të ulet në një cep të buzëve,

të gëzoj me neve.

Folmë

Dhe çdo fjalë, një ylldritë në hapësrë do të qendisë

Prekmë

Dhe nën drithmën e gishtërinjve,

më e qetë do të jetë dhe nata.

Mbi mua do të dremisë.

Ledhatomë me frymë.

Po me frymë shuaje diellin për mua.

Se nën dridhjen e qirinjve,

Besomë,

Po të jem me ty, edhe diellin s’kam ç’e dua.

About Post Author