Vaso Papaj-I dashuruar me jetën


Vaso Papaj

I dashuruar me jetën

Jam një njeri i dashuruar,

Me jetën time simfoni,

Prandaj gjithmon kam ëndërruar,

Të mos mbaronte në kuvli.

Gjithmon e doja të vërtetën,

Rrëmoja fjalët në thellësi,

Kërkoja të gjejë më të mirën:

Shpirtin e ri.

S’e ndryshoj dot këtë rrugë të mundit,

E ndjej timen,

Gjersa të kem dhe frymën e fundit.

E dua timen të vërtetën,

Gjurmoj çdo fjalët në thellësi,

Kërkoj të gjej më të mirën:

Atë, shpirtin e ri.

S’më duhet kurrë një shpirt i shuar.

Dua zemër që rreh shtruar

E bindem, kur më thotë:

”Mjafton të duash thjeshtësinë,

Kështu,

Do t’ia ushqeje shpirtit paqen, qetësinë.”

Jam një njeri i dashuruar me jetën.

Nuk ka qënë një aventurë,

Prandaj do të doja,

Që ajo të mos mbaronte kurrë.

E dua pranverën e re,

Por dimrin s’e harrroj.

Kthehem shpesh e rrëmoj,

Kam nevojë,

Gjer në fund të mësoj…

Ndryshe, do të vijë një dimër tjetër

Dhe vuajtjen do të ma shtojë.

About Post Author