Vaso Papaj-Jeta ime


Vaso Papaj

Jeta ime

Jeta ime i ngjan një filmi,

Një pranverë brenda një dimri.

Komedi qoft’ apo dramë,

Nuk ndryshoj, jam ky që jam.

Jeta ime i ngjan një filmi.

Shkon përpara me revan.

Projektuar në ekran,

Trëndafil në uragan,

Me një lot që e mbaj në dorë,

Spektator a gladiator,

Buzëqeshje veç shpërndaj,

Ndonse jam fajtor pa faj.

Jeta ime i ngjan një filmi,

Filmit i mungonte grimi.

Kur një qeshje, kur ca lot,

Kur shum’ dritë, kur terr i plotë,

Jeta ime i ngjan një filmi,

Të mos ndotem, mos të ndotë.

Kur kam nxehtë e kur të ftohtë.

I pagjumë me ëndrra plot.

Nder pa blerë e nder pa shitur,

Asnjëherë i çoroditur.

S’e kaloj minutën kot,

Zemra…, Zot dhe shpirti…, Zot.

Shpesh mes njerëzish “të dëgjuar”,

Po më shumë me “të harruar”.

Të përpjetë e tatëpjetë,

Nuk u tunda tërë një jetë.

Kurrë një herë i dëshpëruar,

Shpirti prapë më mbeti vluar.

Jeta ime i ngjan një filmi,

Natë e gjatë e dal nga dimri.

Lumturi duke gjurmuar,

Pafundësi duke ëndërruar,

Jeta ime i ngjan një filmi,

S’pati kurrë titra të shkruar.

About Post Author