Viktoria Xhako:Sytë s’i hapa dot


Viktoria Xhako

Sytë s’i hapa dot

Dhimbjen prek, tek zbret ballit tim të vjetër.

Se u këputën e humbën rruazat e viteve,

Pragut tim i veshën psherëtimën,

Më zvarrisin konopët e zinj…. të mallkimeve.

Premtimet e tua m’i therën në ag,

Sytë e përgjumur s’i hapa dot,

Shkallëve të memorjes zbres pak nga pak,

Pamundësinë vras dhe më rigojnë lot.

E rraskapitur, tokës shkalafitem pa zë,

Se Diellin të gjithë po ma marrin, të gjithin.

Unë, hallkat e dëshpërimit nuk mund t’i thyej më,

Zërat e furtunës… më ushqejnë trishtimin,

Këtë mëngjes, të zymtë, gri.

E enjte 4 shtator 2014 ora 04:30

Viktoria Xhako

(ZHORZH SAND)

“MONOLOGU I ENIGMËS” botuar në maj 2015

About Post Author