Violeta Kadriu:Mirë se na erdhe, o e bukura pranverë


Violeta Kadriu

Mirë se na erdhe, o e bukura pranverë

Mirë se na erdhe dhe sivjet, o e bukura Pranverë,

mirë se na gjen, bleroshe, më të vjetër për një mot,

ti që bën të hapim dritaret e mos të mbyllim derë,

blerona edhe shpirtërat me gjallëri,

e dashuri e gëzime plot!

Më fal borë bardhoshe, që lamtumirë po të them,

më fal dimër me acar, se mjaft na mbajte nën dry,

po më thërret Pranvera, zë i bilbilit në gem,

e fushat qëndisë me barë e lule po ma bëjnë me sy!

Do të dal sot të lodroj së bashku me qengja e drenusha,

se aromë dehëse e dushqeve mua po më pret,

po më mikëlojnë mushkëritë e syrin manushaqet në gëmusha

e gonxhe e çelur e qershisë t’i marr erë po më thërret!

Sa do të doja, për një çast t’ i kthej pranverat

e të së bukurës rinisë sime,

e nga ballkoni ta sodis lumin Llap teksa nga diell pranveror harbohet,

t’i shoh dhe t’ u marr erë dhe njëherë atyre trëndafilave të egër,

e zemra ime mes tyre, nga dashuria prapë të gufohet!

Pranverë ishte dhe atëherë, pat lulëzuar murrizi,

kur poezinë e letrën e parë mes lulëzimit tënd e shkrova,

nëpër të gjitha shelgjet e blirët pat mugulluar filizi,

se do të të dua përjetë, në aromën tënde u betova!

Do i marr n’ krah pëllumbat e kanarinat

e cicërimat e mijëra zogjëve,

me këngën e poezinë time, me ëndje do i bashkoj,

do haproj me afsh malli rinor, malet, brigjet luginat

e e lumtur dhe këtë pranverë

mes tyre do e shijoj.

Pranverë në natyrë, pranverë në zemrat tona

që e bulëzon çdo bimë e krijesë e i jep shpirt të ri njerëzisë,

përqafo dalldisjen pranverore e vargun tim të artë për ty,

dhe prej meje qofsh e bekuar, siç je prej Perëndisë!

PODUJEVE KOSOVE

About Post Author