Vuajtjet mos m’i merr-Berzat Sadiki


Berzat Sadiki

VUAJTJET MOS M’I MERR

Unë nuk kam çtë të jap!

Eja!

Ç’të gjesh, merri vetë!

Unë jam vetëm një i shkretë.

Merrmi ëndërrat!

Merrmi dëshirat!

Vetëm vuajtjet mos m’i merr!

Se pa to, do të lësh në terr.

Kujtimet më thahen,

kurse ti as që m’i ke parë –

këto margaritarë,

që me lot mbahen.

Dashuria ime ndaj teje,

nuk është të të dashuroj?

E kam, që të këndoj.

Je nga egërsirat e rralla,

që më do aq shumë,

siç dashurohet nëpër përralla.

Sa shumë të dua!

Shtatëdhjetë herë u flijova.

Vetëm vuajtje fitova.

Kaq më do ti mua.

Prandaj, ti nuk je dashuria!

Këtë ma mësoio jeta.

Ti je çmenduria!

Nuk je as e vërteta!

Tufë lulesh mbaj në dorë.

Për dashurinë i kam – kurorë.

Janë kurora për luleborë.

Jam pranverë në dëborë.