Ylli që më jep shpresë!Laureta Malaj


Në errësirën e natës ,diçka seç më zgjoi ,

ishte drita e hënës, që kryet lëshoi .

Sa yje bashkë u mblodhën ,me endje i shikoja ,

mbushën me frymë ,sa i adhuroja !

Si diamant të ndritshme shkëlqyen atje lart ,

në qiellin e pafund ,me hijeshi dhe art.

Aty pranë tyre, çfarë të shikoja ,

të vetmin yll ,që unë kërkoja .

Ai yll i ndritur ,më dha shpresë në zemër,

më mbushi me paqe ,kish të shtrenjtin emër .

Si dritë në terr ,udhën ma ndriçoi ,

dhe shpirtin tim ,butësisht e zgjoi .

Dhe yllin që unë shihja ,zemra mbushur plotë.

Një mall që rrinte zgjuar dhe se fshihja dot .

Në çdo fjalë të tij ,ndjenjat i përshkruaj

dhe yllin tim të dashur, me dashuri e ruaj !