“Zemër bardhë si dëbora”:Adriana Kongjini Bala.


“Zemër bardhë si dëbora”

Zemër bardhë si” dëbora”,
Unazën që mba tek dora,
Mbaje se do vijë ora,
Të na bashkojë kurora.

Po mar “krahë dhe fluturoj,”
Nëpër male do kaloj,
Botën tërë të “përqafoj”,
Zemërën tënde ta gëzoj.

Do kaloj fusha dhe lumenj,
Kodra -brigje dhe përenj,
Do bërtas sa të dëfrej,
Cfarë ndiej të” shpërthej”

Do ikij tutje në një lëndinë,
Do të pres moj gjeraqinë,
Një pëllumb të “sjell “shaminë,
E mbushur me trëndelinë.

Merëm në ëndërat e tua,
Tē më puthësh se të dua,
Si Pinelopi me Odisen,
Dashuri si jona ,më nuk e gjen.

Më thur vargje por si “tezjanë”,
Sa te mbarosh do të vij pranë,
Dhe po nuk erdha moj pullumbeshë,
Mos haro dashurin që keshë.

Sa të roj dhe të jem I gjallë,
Nuk e di kur do të shoh vallë,
Po të pres bëj” si I marë,”
Flokë derdhura mbi ballë.