Dhurata Ndoni-Cela
STINËT E MIA
Të vogla,të reja,të brishtëza
vjeshtëzat e mia.
Numërojnë ditët, javët, muajt,
nji e nga nji:
e parë,e dytë,e tretë.
Herë e qeshur, e mërzitur,
herë diell ,herë shi.
Mbajnë radhën vjeshtëzat
e mia,
shiu i mendimeve muajt numëron:
tik-tak,tik-tak,tik-tak.
Eci,vrapoj zbathur në rrugë,
këmbët në gur i godas.
Lodhem,djersitem.
Ulem në park.
Shiu mbi flokë e supe më bie.
Më lag.
Kujtimet si mysafire të qeta ,
afër dhe larg.
Unë… numëroj gjethet që bien.
Dhe… si nusja e lagur
e vjeshtës,
vështroj degët e zhveshura.
Papritur,larg në horizont ,
buzëqesh një ylber.
Flirtoj…
E di që po vjen dimri.
Dhe… pastaj?! …
-Pranverë… edhe verë.
