Donike Rrethej
DILEM !
Mos e harro puthjen e qerpikve ,
n’mallet e lergta tesh ,
frym’marrjen e dridhun afêr tejet ,
kohên q’i u thinj para nesh .
Perêndimet e thyeme ,
kur mbi kurmin tem shtrive andrrat ,
mos i harro prekjet e m’shehta ,
fjalt e lana rrugés .
Lodin ‘ e rrêshkitun mbi faqet e skuqna ,
faqet e brishta e t’njoma .
Mos e hidh mbas krahve puthjen e marrun ,
mij ngashêrimet e shpirtit ,
kur nata asht e g’jat me zhg’jandrra t’mbrapshta .
Mos e mendo se tesh jam veç n’do kujtime t’zbehta ,
q’i koha vesh..
q’i koha tret .
Jam e ikna , realiteti i sodêm , e ardhmja ,
mbrenda tejet , don a s’don .
N’mendime e n’zemêr …
aty flej .
Mos i harro plakjet e pritjes ,
n’koh u n’gjallêm , koha na vodhi e mban …
aty si pengje.
Mos i harro vitet , rrugên ,
gjithçka q’i prekme me shpirt ,
kur binte nata e kur zbardhte e amla ditê.
Sa her i kcyem horizontet e lergta ,
t’mbramjeve t’kahdalta ,
t’nadjeve t’lagshta ,
e t’ditve ku rutina na mundte ,
e na smundte.
Po deshte mundohu ti harrosh ,
po munde harroj ,
po mue besoj t’m’hidhesh n’sirtaret e harreses …
asht zor ,
e pa’mundun …
DILEM .
Autore:
Donike Rrethej .
