Bruna Gjoni Pervathi
Atdheu jem
Ku je atdheu jem sot ..
kur kanga e qyqes sillet n’qiell, e zani jem meket ngadalë,
si nji lutje që s’e ndigjon kërkush
Ehhh…
T’shoh ty flamuri jem ,e nuk mundem me e besue se njajo shqipe me dy krena ..
Asht tu na hangër …
Asht tu na gjakos …
E gjaku po mbush lumej dhimbjesh
Tu na fik shpresën …
Tu na vra buzagazin
E kam hall se nji dite kena me mbet veç me frymue
T’vetëm…
T’humbun ..
T’fikun ..
T’vram ..
T’malluem për zana fëmijsh… n’oborr t’shtëpisë
(Ah me e ditë ti , sa m’ peshon n’shpin ..e m’dhemb kjo kohë
M’thuej …..
Ku je ti toka jeme që m’rriti,e tash t’ka mbet veç emni ?
Ku je?
Nuk jam tu ta njoh ma trupin ..
Ta kan shqye e t’kan laskarue ujqërit ..
Jan t’u t’lan veç kocen ..
E unë me dhemtë Nane .. Gruje.. Bije .. jam tu shpresue se kur qyqja t’pushoj , ndoshta ke me e ndigjue zanin teme ..tu këndue
Se Atdheu asht Asht …q’ther deri n’Asht.
