Poezi nga Josif Gjata
Në një drekë vere, një ditë
U mblodhëm shumë miq
Në familjen e nderuar, Berhamaj
Festohej dita e ashures.
Mikpritja sipas zakonit
Përshëndetjet e rastit, po ashtu
Debate, shkëmbim mendimesh
Një vendim morëm aty.
Dreka, shëndetet, dollitë
Këngët, vallet e recitimet
E rritën valën e gëzimit
Mes miqesh të Naimit.
Dikush aty u shpreh:
Në Tomorr shkojmë çdo vit,
Por Meka jonë është Frashëri.
Çdokush aty u habit.
Në Tomorr është perëndia Zeus,
Tempulli i diellit e i dritës, Afërdita.
Në Frashër është Meka jonë,
Vendi i bekuar i korifenjve të Shqipërisë.
Një ditë tetori, më datën shtatëmbëdhjetë,
Vendosëm pelegrinazh për në Frashër,
Takimin me Naimin, Avdylin e Samiun,
Në ditën e bekuar, plot ngrohtësi e diell.
E nisëm udhëtimin e pritur
Nga fusha e Myzeqesë e begatuar,
Mandej Berati, qyteti muze,
Tomorri me diskun e diellit mbi supe.
Dielli ndriçon udhën
Në rrugën e re mbi malin Drobonik,
Gjarpëron në majë, në rrëzë e brinjë,
Tomorri na bekon me diell a qirinj.
E bukur, këtyre anëve natyra,
Male, fshatra e kodra bukuroshe,
Plot gjelbërim, kolorit e ngjyra,
Mbushur shpirti, plot joshje.
Në memorien e të gjithëve
Na vijnë vargjet naimjane:
“Bagëti e Bujqësia”, “Lulet e verës”…
Shqipërinë kapedane.
Këlcyrën turistike lëmë pas,
Marrim majtas për në Frashër.
Na trishtoi kjo rrugë, o miq,
Me gropa e kalldrëm të rrënuar.
Rruga e dishepujve të Rilindjes,
Nderi i Kombit Shqiptar,
Duhet të ishte shtruar e bërë
Perlë e turizmit kombëtar.
Ka çfarë afron Dangëllia,
Parku Kombëtar,
Vendi i shenjtë i Frashëllinjve,
Bredhi i Hotovës.
Qeveritë shkojnë e vijnë,
Periferive nuk investojnë.
Nuk po bëjnë gjë për Frashëllinjtë,
Që shkrinë jetën për Shqipërinë.
Ja dhe Frashëri mes malesh,
Ja dhe shtëpia e Frashëllinjve,
Skalitur në bronz, sup më sup,
Të tre korifenjtë e Rilindjes.
Pak më tej, sipër në mal,
Në teqe ndezëm qirinjtë
E soditëm gjithandej,
Përjetuam mallin për Frashëllinjtë.
Shkuam dhe në Shtëpinë Muze,
Ç’na panë sytë, o Zot, ne!
Stenda të vjetëruara e pakujdesi,
Varfëri e plotë në ekspozitë.
Ku është shteti, pse po hesht?
Këtu është tempulli i trashëgimisë,
Në zemër të Dangëllisë,
Frashëri i madh i Shqiptarisë.
