Spikamë-Ruzhdi Gole

Ruzhdi Gole

SPIKAMË


Rrezja spikati 
nga qerpiku i drithshëm
furtuna spikati,
shpejti do të jemi 
mes qeshjes, bubullimës
aty jemi…s’i shohim
i shohim tinëz
ngadalthi.


Ç’shohim përpara mijëra herë ?
Gjunjtë me më pak lëngje,
shpejt do të jemi
pasardhës të denjë
në një dhëmbje
(mos shëmbje)
do na krisin kërcinjtë,
me e pa shkop
me syze fenerë
në shpirtin
bashkëshortor
pa nëpërkën 
reumatizmë.


Ç’shohim përpara 
mbarëprapthi?
Spikati rrezja,
furtuna 
spikati.


ECJE PYLLI


Mëngjesi, në mjegull, këndellur
pylli plot shtigje
duket
sikur e ka humbur shtegun.


Ecën edhe pylli? Ndoshta …
poshtë me rrënjët 
e mpleksura
sipër 
shthurrur
sa bota.


Gishtrinjtë e acartë të mëngjesit
të gjallë pa thonj e baltë
sot e nesërmi.


E paskam humbur unë shtegun 
pak, fare pak,
në Bamberg shtigjet 
mua më bëjnë të lumtur
m’i kthjellojnë rrugët tempuj
lakadredhas, rrallë t’acartë.


Ndoshta …
rrënjët e mpleksura poshtë
sipër shthurrur botë sa bota.


ZOJA NDIH


Zoja më e re e këshillit të mirë 
thurr dantellën e mëngjesit
me përshpirtje e me fill,
me fillin e etjes
të  vesës, 
nën qirinj’
të shpresës.


Patjetër kjo Zoj’ kaq hijerëndë 
nuk puth por don të puthet
lutjet e reja nuk janë 
në hënë
por tek ujërat e shenjtë
sot nesër 
tek afresku i buzëve.


Iu afrova një çast kësaj Zoje
me falje e lajka ëndërrt,
me hojet e saj rroja 
k’saj bote
drojeve
Zoti
shtrembër
më shihte
por paprit’.
më ndihu zemër.


Zoja e këshillit të mirë
tek afresku i buzëve
gjoja të puth s’din
veson 
nuk shterr 
puthjeve…


SHAMI BOTE


M’u rrit mjekra sa u rrojta, 
goja lidh
me shami 
nga bota, 
sytë pak rrezm,
bëj të dal përpjetë 
ka gropa 
dimëra të sertë
nga mortja, 


lëvrijnë shpejt
gjarprinjtë 
epoka…


…dikur isha qytet.. 


Pash më pash tash 
rrënojë hoplash,
gojëlidh’
me shami 
nga bota.


DRITARE PLUMBI


Fluturuan, fluturuan gjer sot ditët 
me dritare të mbyllura përqark,
Ylberi nuk doli
diku rronte mëditës
ndritën stuhitë 
paprit’ 
brofje ngadaltë


Me çark dita zuri çfarë mundi
ndoshta njeriun e lodhur përreth,
fluturan ditët me dritare prej plumbi
që ne jashta qentë mos t’i ndigjonim
por ata lehnin shqyeshin brenda nesh.


Fluturan dritaret e ditëve prej plumbi…