(Marrë shkas nga një Debat në TV- Radio Dukagjini e ftuara bën dy krahasime Ekstreme qe nuk me la te qetë pa reaguar.)
Sipas këtij këndvështrimi, krahasimi i veshjeve të plazhit (rrobave të banjos) me veshjet fetare të stilit lindor apo arab shihet si një përpjekje e qëllimshme për të zhvendosur vëmendjen dhe për të justifikuar ndryshimet kulturore.
Arsyet pse ndodhin këto krahasime në debate publike apo rrjete sociale zakonisht ndahen në disa pika:
Përdorimi i relativizmit kulturor: Pra,ata që bëjnë këtë krahasim shpesh përpiqen të argumentojnë se “nëse liria individuale lejon zhveshjen në plazh, ajo duhet të lejojë edhe mbulimin e plotë në rrugë”.
Mirëpo, ky krahasim injoron faktin se rrobat e banjos kanë një funksion thjesht praktik dhe sportiv për një ambient specifik (plazhin), ndërsa veshjet e importuara fetare mbartin ngarkesë ideologjike, sociale dhe kulturore që ndryshon rrënjësisht nga tradita sekulare dhe veshja kombëtare shqiptare.
Zbehja e traditës autoktone: Për shumë kritikë, tentativat për të paraqitur traditat apo veshjet e huaja si “normale” në jetën e përditshme publike synojnë të zbehin identitetin tonë kombëtar (i cili historikisht ka qenë evropian dhe sekular).
Kur kjo bëhet duke sulmuar apo ironizuar vlerat tona, shihet si një formë degradimi e trashëgimisë sonë.
Strategji polarizimi: Në epokën e rrjeteve sociale, krijimi i kopshteve me “kontraste ekstreme” (ku krahasohet plazhi me mbulesën) përdoret shpesh për të krijuar klikime, për të nxitur dasitë dhe për të krijuar një ndjesi artificiale se shoqëria duhet të zgjedhë mes dy ekstremeve, duke anashkaluar rrugën e mesme: ruajtjen e normave tona tradicionale dhe dinjitetit publik.
Në fund të fundit, veshja kombëtare dhe identiteti shqiptar kanë mbijetuar për shekuj pikërisht sepse populli ka ditur të bëjë dallimin midis asaj që është praktike, asaj që është fetare dhe asaj që është e shenjtë dhe kombëtare.
