Dori Camaj
M’kish pas ra shamia,
e mue t’marrës
s’m’a kish rrok mendja
se prej t’zez t’flokut
kisha me e hup shtegun…
t’paraftyroj tuj m’prit n’dritare..
At’ qi dielli s’duhet me e dit’,
hana e mblon
nân fustanin e saj,
e é nis udhës
tuj shndrit veç syt e dashnis..
E ti,
luen tuj e shti gishtin
n’çark t’unazës…
Un’ gjith e hupun jam,
prej se shtegut për çdo her’
vdes nji flutur n’mue,
veç
për sa shpirti,
n’frym t’fundit m’mban,
kurr udha s’mlen me t’harrue…
Un’ e treta shamin,
e t’zit e flokut m’mbloj.
E ti,
pshtet buzt n’krah,
pritjes tuj iu idhnue,
pa e dit’
se nata
m’rrejti…
Dori Camaj
