Arjana Fetahu Gaba
Nëntorët e Atdheut
sot e mbajta me dorën e zemrës,
e s’u lodha.
Brënda ngjyrës së kuqe endur në pëlhurë,
ishte Atdheu im,
që vetëm unë ja shihja,
relievin e tij të ashpër ndanë bjeshkëve,
njerëzit e mi të dashur që I shoh rrallë,
rrugët ku lashë shikimin e trishtë ,
dhe këngët e Laver djalit.
Ata bisedonin me mua,
ndërsa kapërceja me hapa, pellgjet e këtj fundnëntori.
Njerëzit përreth,
si dinë e as i njohin ata nëntorë,
që unë I prisja me shirita pundoresh nëpër duar,
tek bënim kuadratë e formonim R.P.P.Sh,
siç bëjnë gjedhët në kope,
kur I shtynte “Baloja”.
Por unë isha ende fëmijë në mendje e shpirtit,
saqë doja të isha në rresht e para.
Nëntorët e Atdheut gjithmonë I kam dashur,
por sot,
pikëtisht sot,
doja të më shihnin të gjithë,
tek mburresha me krenari shqiptari,
e të thërrisja fort,
siç di shpirti të më flasë
-A e njihni këtë flamur që qëndisi Marigoja?!
A s’është më i bukuri në botë?!
A e dini që kam gjakun e Arberit,
dhe jam Kastriot?!
Unë e mbajta në dorë flamurin,
e nuk u lodha,
ndërsa e kuqja lëshonte pak fllad shqipërie,
dhe kthente në pak rozë,
ca mall faqeve të mia,
kur era e shpaloste vigan!
#follower#explorepage#everyonehighlights#everyonefollowers#everyone
