PËRSHËNDETJE NGA LARGËSIA
Ti, bilbil ngado që shkon ,
fluturon fushave dhe maleve,
mbi lumenj,dete dhe oqeane,
ndalu pak në vendlindjen time,
shiko a ka pësuar ndryshime.
Shko aty ku bëra hapin e parë,
shiko a ka mbetur frymë e gjallë,
shtëpinë e vjetër a e kam nē këmbë,
në oborr trëndafilat a janë tharë.
Shko mandej të shkolla ime,
merri dhe m’i sill ca kujtime,
në oborr të shkollës kur vraponim,
të lumtur kur loznim dhe këndonim.
Qëndro te rrethoja e “Kroit Madh”,
shihi rrugët, andej ujë kah kam bartë,
pyet aty nga shtëpia,
a janë gjallë e gjithë shoqëria.
Shko atje lartë në “Zabel”,
këngës më të bukur t’ia merrë,
përshëndete gjithë fshatin tim,
s’do t’i harroj deri në amshim.
20.01.25
Hatip Hulaj
Nierstein
