Shkolla “Vëllazërimi” dhe tri dallëndyshet e para të saj-
Shkruan: Çaush Kullafi
Të shkruash për historinë e krijimit të shkollës tënde është një akt që mbart jo vetëm ndjesi nostalgjie, por edhe përgjegjësi për të ruajtur kujtesën e brezave. Bëhet fjalë për shkollën “Vëllazërimi”, një institucion që nuk lindi rastësisht, por si nevojë shoqërore e një zone në rritje, ku dija kërkonte hapësirën e vet të pavarur.
Ishte muaji maj, muaji i luleve dhe i gjallërimit natyror, kur kjo shkollë hapi dyert për herë të parë. Fillimet ishin modeste, por të mbushura me idealizëm. Nxënësit e parë, që vinin nga shkolla “Babrru Qendër” dhe ajo e Tufinës, gjetën në mjediset e përshtatura të repartit ushtarak të xhenjos jo thjesht banka e dërrasa të zeza, por një mjedis të ri ku shpresa dhe dëshira për dije përzihej me aromën e fillimeve të reja.
Në atë hapësirë të përulur, por plot jetë, u hodhën themelet e një institucioni që do të bëhej më pas një ndër shkollat më të respektuara të Tiranës. Dhe në këtë nisje, historia nuk mund të shkruhej pa përmendur tri mësueset e para, të cilat morën përsipër barrën dhe nderin e themelimit të kësaj vatre arsimore:
Mësuesja Zylfije Kullafi, e ardhur nga shkolla “Babrru Qendër”.Mësuesja Linda Kuzari dhe Qefsere Shima, të dyja nga shkolla e Tufinës.
Këto tri mësuese, që sot përmenden me dashuri si “tri dallëndyshet e para të shkollës Vëllazërimi”, ishin më shumë se mësuese, ato ishin themeltaret e shpirtit të kësaj shkolle. Me përkushtim, përvojë, kulturë profesionale dhe dashuri për fëmijët, ato ngritën strukturën e parë të mësimdhënies, vendosën standarde të qarta pune dhe u bënë shembull për brezat që pasuan.
Në vitet e para, kur gjithçka duhej ndërtuar nga e para, nga organizimi i klasave, bashkëpunimi me prindërit, deri tek krijimi i frymës së bashkëpunimit mes stafit, tri këto mësuese vepruan me urtësi dhe durim, duke e kthyer shkollën në një mjedis të ngrohtë, të dashur dhe efikas. Ato përfaqësonin figurën e mësueses shqiptare që nuk njeh orar, që punon me përkushtim, që ndien përgjegjësi ndaj çdo fëmije dhe që e sheh profesionin si mision e jo si detyrë.
Kujtimi i tyre është sot pjesë e pandarë e identitetit të shkollës “Vëllazërimi”. Në çdo përvjetor të themelimit, emrat dhe fotot e tyre zënë vendin e nderit në historikun e shkollës, dhe ndjesia e mirënjohjes për kontributin e tyre është e gjallë në kujtesën e çdo mësuesi e nxënësi që kalon pragun e saj. Ato përjetojnë me emocion momentet kur fëmijët dhe kolegët i përmendin me respekt, sepse në çdo hap të zhvillimit të kësaj shkolle gjendet gjurma e përpjekjeve të tyre të para.
Vitet që pasuan sollën zgjerimin e shpejtë të shkollës. Numri i nxënësve u shtua, dhe për pasojë u rrit edhe stafi pedagogjik. Në një periudhë të shkurtër, ndërtesa e re e shkollës “Vëllazërimi” mori formë moderne dhe funksionale, duke krijuar kushte bashkëkohore për mësimdhënie cilësore.
Emri “Vëllazërimi”, i propozuar nga mësuesja e letërsisë së asaj kohe, sot drejtuese e shkollës, znj. Merita Prenga , përmban thelbin shpirtëror të këtij institucioni. Në një komunitet ku jetojnë familje të ardhura nga zona të ndryshme të Shqipërisë, ky emër shpreh qartë filozofinë e bashkëjetesës, harmonisë dhe respektit të ndërsjellë, vlera që shkolla i ka përhapur përmes arsimit dhe kulturës qytetare.
Znj. Merita Prenga, si drejtuese e sotme e shkollës, është një figurë që përfaqëson modelin e administratorit arsimor modern, një drejtim që ndërthur profesionalizmin me humanizmin, përvojën me inovacionin. Ajo ka ditur të ruajë trashëgiminë historike të shkollës, duke e përshtatur atë me kërkesat e kohës dhe duke e kthyer “Vëllazërimin” në një qendër të zhvillimit të dijes, artit dhe qytetarisë.
Në këtë vazhdimësi, mësueset Zylfije Kullafi dhe Linda Kuzari mbeten figura që mishërojnë më qartë lidhjen mes brezave të mësuesve. Me një përvojë të gjatë që shtrihet deri në ditët e sotme, ato janë dëshmi e gjallë e qëndrueshmërisë, e dashurisë për profesionin dhe e përgjegjësisë qytetare. Qetësia, përkushtimi dhe aftësia e tyre për të frymëzuar të rinjtë kanë bërë që ato të mbeten një shembull i pashlyeshëm në jetën pedagogjike të shkollës “Vëllazërimi”.
Historia e shkollës “Vëllazërimi” është një histori njerëzish dhe vlerash, një histori që filloi me tri mësuese të përkushtuara dhe që sot vazhdon me më shumë se 40 arsimtarë që mbajnë të njëjtën frymë. Këto tri dallëndyshe të para nuk sollën vetëm pranverën e parë të shkollës, por edhe një filozofi pune që do të mbetet frymëzim i përhershëm për të gjithë ata që shohin në arsim rrugën e përparimit shoqëror.
Tiranë, nëntor 2025
