” SHPIRTI I MËRGUAR “
———————————————
*
Do doja që kjo natë , me flladin të më shtynte
Në errësirën e plotë , pa Yje dhe pa Hënë ,
Në bregun përmatanë , atje të më linte
Që agu i mëngjesit , t’më gjejë në Tokën mëmë !
*
Atje ku dhe ky shpirt , më dëshiron me bindje
Dhe më flatron si zogu , vrullshëm në shtegëtim ,
Ku pa zbardh Agimi , niset në vendlindje
E vonë kthehet tek unë , këtu në mërgim !
*
Mijëra kilometra , përshkon duke vrapuar
Zemra s’ka çi thotë , veç hesht dhe psherëtinë ,
Duke nxjerrë me frymën , mallin e trazuar
Si ajo reja e zezë , që zbrazet me rrëmbimë !
*
Ah , ky dëshpërim , që frymën po ma merr
Tek rri dhe rënkoj , nga largë një zë thërret ,
Mendimet më rrinë heshtur , në këtë gjysëm terr
Me gjuhën e dhimbjes , loti zë më flet !
*
Qepallat e rënda , në sytë e perënduar
Dremisin me ëndërrat , e shumta përgjatë ,
Ç’do mbrëmje që vjen , ky shpirt i mërguar
Me dallgët e kujtimeve , më ikën e vjen prapë !
