Marigona Zekaj
Në errësirën e saj
Ajo me shpirtin e saj
Kurrë errësirë s’kishin parë
Kërkonte një dorë, dhe një
Sy për ta parë
Lotët që i pikonin, nëse e pyesje:
“Pse qan, çka ke?”
Ajo rrezeve të diellit
Fajin ua le
Dritë mbi shpirt kërkon
Se kohës e kishte problem t’i reziston!
