” TOKË E BEKUAR “
—————————————–
*
Mrekullitë o vendi im Zoti ty s’ti ka kursyer
Atje i ka mbledhur tokë në paqe për të dëfryer,
Në ç’do stinë i gjen të gjitha farën ai e ka hedhë
Male kodra e lugina me dorë vendin ja ka zgjedhë !
*
E gjithçka e ka radhitur me kujdes dhe pa përti
I ka dhënë aq shumë begatë s’tolisur me hijeshi ,
Me një frymë e ka ndërtuar e me dëshirim e ëndje
Se atë tokë të bekuar dukej e ka pas në mëndje !
*
Agu lindë dhe perëndon vjen ashtu siç e ka ënda
Natyrës i thuren vargje e jetës i këndohet kënga ,
Rreze e Diellit dritëron majë kreshtës e zbret tinëz
I gjithë vendi parfumon nga aroma e Trëndelinës !
*
Edhe dita nurë e qeshur sjedh flladin plot gjallim
Sythet bisqet në pemë eh, shpërthejnë me nxitim ,
Dallandyshet nga shtegëtimi K’thehen në fluturim
Foletë nisin të ndërtojnë dhe punojnë pa përtim !
*
Në atë qetësi natore kur është Hëna pesmbëlljetë
Kur Vesa ngadalë bie dhe qëndron sipër ç’do fletë ,
Bulzat e saj mbi fije bari e mbi gjethet e Tërfilit
Treten nga rrezet e para , sa fryn flladi i Zefirit !
*
Bimësinë e tërë gjallesat në harmoni atje i gjen
Njëra stinë ikën kënduar t’jetra e buzëqeshur vjen ,
I lënë radhën njera – t’jetrës me ëndje duke dëfryer
E gjithçka përeth vallëzon tërë kohën e ngazëllyer !
*
Ç’do luginë , pllajë e kodër jeshilon tërë hijeshi
Ç’do livadh lëndinë korie gjithçka veshur në s’toli ,
Mbi ç’do lule sheh një Bletë në pistil ajo pjalmon
Lulja hap petale e fletë nis hareshëm dhe lulëzon !
*
Atje zogjtë thërrasin këngën ligjërojnë nji e nga nji
Sejcili i lumturuar me zërat në simfoni ,
Njëri solo , a baritorë e ca të t’jerë polifoni
Dhe Bilbili si tenorë , i dirigjon me zënë e tij !
*
Veç atje dhe burimet bashkë me ujin nxirrnin Verë
Ndaj atë etje djalërie s’mund ta shuaja asnjëherë ,
Me aq dëshirim e pija nuk kish ngjyrë ,nuk kish erë
Kupat i k’theja me radhë e shpirti nuk kish qederë !
*
Me behar vjen i nxehti e fillon shtrëngon një vapë
Kolopuçët heqin rrobat drejt lumit sulen me vrapë ,
Atje shkon gjithë vegjëlia sapunisin dhe ndërresa
E më pas zënë e i shtryllin , i nderin aty mbi bexga !
*
Uji i tij që rrjedh nga mali zë shteron në ç’do behar
Shëndërrohet në përrua e lëviz zallë mbi zallë ,
Luginën përshkon në mes formon ledhet në dy anë
E aty çamarrokët me radhë hidhen ku s’ka gjanë !
*
Po ashtu si njerëzia kopetë lartë nëpër korie
Zbresin tatëpjet përroit pinë ujë pushojnë nën hije ,
Shullëhen duke dremitur nën gëmusha e Dëllinja
Aty shtrirë pranë tyre ,qëntë vështrojnë nga brinja !
*
Sheh aty të mblidhen burrat e f’jalosen nën një Lis
Më pas njeri ja pret këngën dollibashit që ja nisë ,
Sa mbaron fillon t’jetri, i thotë shokut të ja mbajë
E më pas gjëmon vendi , kur zien isua pasandaj !
*
Plas dëshira dhe urimi për të mira dhe për gazë
Rroken, kërcasin gotat me fund i k’thejnë më pas ,
Raki rrushi zier dy herë , siç e do xhani e zemra
Secili për qejf të tij ngre shëndet e vazhdon kënga !
*
E të gjithë dëshirë ndezur i mbushin pandërprerë
Ai që do të marrë fjalën kërkon lejën nga të t’jerë ,
Ngrejnë zërin ca të dehur e fillojnë të bëjnë poterë
Xurxull duan të ngrihen këmbët u shkojnë lylyverë !
*
Aty mbledhur rrethë sofrës kuvendojnë deri vonë
Zënë e të hedhin valle , valles me këngë ja thonë ,
Sa fillon hapin i pari pas tij shkojnë dy a tri vetë
Me një çap pas shoqi -shoqit ashtu siç e ka lezet !
