Vangjel Pellumbi
T’i, moj ti… !!!
T’i,moj ti,që po shkon rrugës!
Pse s’më flet,ku je zëmëruar..?
Përse,m’copton fijet e zemrës?
Ty,po të them, mos moj e uruar!
Nuk e di të kem bërë gabim?
Edhe fjalë të kem shkëmbyer.
Po,mos ma humb durimin.
Se ndjenjat e zemrës,janë t’vyer.
E nis vrapin,rrugës s’dalon.
Moj ti,çupkë nga fshati.
Se ndanë rrugës,një zemër vlon
Ka çapkënë,që i do edhe ti.
Folmë,moj folmë,t’ndjej dashuri,
E të bëhet zemra plot lumturi,
Që romantiku që pret me mall,
Të t’dhuroje trëndafila plot ty !
Ti moj ti,që shkon në rrugë,
Pse s’mi hedh ato sytë?
Më shikon sikur ke pirë drogë.
Që dhe unë të të fal dashurinë.
Mos,më ler pa folur fare,
Se zemra,më nuk ka rrugë.
Se do rahë me furi,kohë t’gjatë.
Dhe do më lesh,me t’thatë lugë.
… T’i,moj ti…!!
V Pëllumbi.autori
24/05/2026. Artë.Greqi.
