Elda Dilo
Kur jeta na përplas buzë një gremine të frikshme, frika na thotë të ngrijmë. Por forca e vërtetë e shpirtit fshihet te aftësia për ta kthyer rënien në ujëvarën tonë më madhështore. Sapo prek fundin, vazhdon më i fortë
Lumi që nuk kishte hartë
Çdo gjë nisi në majën e lartë të malit, aty ku dëbora e shkrirë pikoi mbi shkëmb dhe u kthye në një fill uji të pastër. Ishte i vogël, i pafajshëm dhe, mbi të gjitha, nuk kishte asnjë hartë me vete.
Kur nisi të rridhte teposhtë, ai nuk e shihte dot pikëmbërritjen e tij të fundit. Nuk e dinte sa kthesa do të bënte, sa pyje do të përshkonte, apo në cilat fusha do të humbiste. Ai thjesht nuk planifikonte asgjë. Merrte vetëm monopatit që gjente saktësisht përpara vetes, hap pas hapi, rreze pas rrezeje.
Një ditë, rruga e tij e qetë u ndërpre papritur. Toka u zhduk nën këmbë dhe përpara tij u shfaq një greminë e frikshme, një humnerë e thellë shkëmbyese. Kushdo tjetër do të kishte ngrirë nga frika. Por lumi nuk u ndal. Kur arriti në buzë të greminës, ai thjesht ndryshoi formë: u hodh në zbrazëti, u shndërrua në një ujëvarë madhështore dhe plot zhurmë, duke e kthyer rënien në artin më të bukur të natyrës. Dhe sapo preku fundin, vazhdoi sërish rrugën e tij, më i fortë se më parë.
Gjatë udhëtimit, ai takoi lumenj të tjerë – disa më të gjerë, disa më të rrëmbyeshëm, disa që kalonin mes qyteteve të mëdha. Por ai kurrë nuk e krahasoi veten me ta. Nuk ndjeu zili, as nuk pyeti veten nëse kishte zgjedhur rrugën e duhur apo të gabuar. Ai thjesht kishte një besim të verbër te natyra. Kishte një ligj të pashkruar që ia pëshpëriste era: “Nëse vazhdon të rrjedhësh, pa u ndalur dhe pa parë pas, një ditë do të mbërrish në shtëpi.”
Dhe ashtu ndodhi. Pas mijëra kthesave dhe gurëve, horizonti u hap i pafund. Përpara tij shtrihej deti i kaltër. Lumi u shkri me ujin e madh, jo si dikush që humbi, por si dikush që më në fund gjeti paqen e përjetshme. Sepse fundi i udhëtimit nuk shkruhetne harta, por fitohet duke besuar te rrjedha.
Po ju, a po i besoni rrjedhës suaj këto kohë, apo kërkoni gjithmonë një hartë? Pres me kënaqësi komentet tuaja
