Lajthizë, djep i maleve krenare,
ku shqiponjat fluturojnë mbi gur e zabel,
aty u rritën burra zemërbardhë,
që për Atdhe s’u përkulën kurrë në jetë.
Në gjoks mbanin besën e të parëve,
në dorë flamurin kuqezi me nder,
për lirinë dhanë djersë e gjak,
duke lënë emër që s’harrohet kurrë.
Gurra këndon trimërinë e tyre,
pyjet pëshpërisin lavdinë brez pas brezi,
çdo shteg i Lajthizës flet për sakrifica,
çdo gur ruan kujtimet e heronjve.
O Lajthizë, tokë e bekuar shqiptare,
me bij që deshën më shumë Vatanin se veten,
emri yt do të jetojë në këngë e poezi,
si simbol i burrërisë, besës dhe nderit.
Lavdi bijve të tu të pavdekshëm,
që mbrojtën Atdheun me zemër e me shpirt.
Lajthiza do të mbetet përherë,
krahinë e burrave të Vatanit.
