Gjashtëdhjetë ditë në sheshin Gjergj Kastrioti-Selman Meziu

                                                       Meditim

      Jam njё grusht tokё nga mёmёdheu im. Jam njё plis barёgjelbёrt mbushur me gjallesa nga rudinat e mia. Jam njё lis i moçёm nga pylli im me emёr stёrgjyshor. Jam njё copё udhё ku u rropata nё femijёri duke hedhur shtat. Jam njё copё shkamb nga zabelet e mia qё  brezat e mi, nё shekuj mi lanё trashgimi. Ndaj nuk mund tё hesht nga vendi ku meditoj, marrё frymё, ushqehem.

    Tik-taket e zemrёs e aorta ime rrjedh gjak kastriotёsh. Prandaj nuk mund tё rri si ujit nё njё  hurdhё bёrrake. As si njё bretkoc nё hurdhat e pёrrenjёve tё thara nga zhdukja e pyllit e vera pёrvёluese. Unё dua tё jem me juve nё çdo fjalё, levizje, hap, veprim, flamur valvitёs kastriotёsh. Mirёpo, nuk mundem. Brezi im dhe shumё tё tjerё ‘’vdiqёn,,  nёn andёrra fatlume. Eshtrat na u thyen, bashkё me kullat pa qarje e lot fёmijёsh tё sapo lindur sёbashku me kasollet qё mbanin qingjat qё blegёrinin e barisnin lendinave.

        Dikush mё shtrydhi mendimin, njё tjetёr mё thithin palcёn e kockave, dikush mё gёnjeu si njё dhelpёr dinake. Njё ujk pastaj mё ndoqi tё mё shkyente, jo nё thellёsitё e maleve, bjeshkёve tё  lulёzuara, por pёrtej deteve, oqeaneve nё shkretёtirat e paanё. Sigurisht atje u djersita, u llangosa, edhe mёsova, zaten punova, hёngra gjellё, bukё, fruta jo prej arёs time nё mes dy lumenjёve, por nga arat pёrtej maleve me kamё nё ujrat e deteve,  oqeaneve…

   Tani jam me juve rini flakandanё revolucioni. Fatmirёsisht nuk u tjetёrsova mbeta plis i tokёs time mjerisht tё braktisur. Tani qelizat e mia tё vjetёruar janё ndezur nga shpresa. Lёngu qelizor me plotё energji tё ripёrtrirё, ruan bёrthamёn, duke e shtёrguar fort. Vrulli juaj mё dha krahёt e shqiponjёs. Kembengulja juaj mё dha forcёn e uliksit. Mendimet tuaja mё zgjuan filozofitё e aristotelit e platonit. Bukuria e fytyrave tuaja mё zgjoi luftёn e trojёs dardane, po, po, pёr tё  zgjuar, mbrojtur e zbukuruar Helenёn Shqipёri. Ndaj unё besoj, ndaj unё gёzoi, ndaj unё shpresoi, ndaj unё ёndёrroi, ndaj unё ndodhem nё mes jush çdo fillim e mbarim tsunami proteste i pushtuar nga emocionet dhe krenaria.

     Revolucioni juaj rrezaton kulturё, dinjitet, krenari prandaj u mbёshtet nga eurodeputёt nga Hollanda, Norvegjia, Gjermania, Italia e deri te çerdhja e dikurshme e rilindjes kombёtare Bukureshti i Rumanisё. Ju jeni tё ndritshёm nё fytyra, tё qeshur nё zemra, tё sjellshёm nё veprime e ecje. Tё pastёr si natyra qё ju mbroni nga industrializimi.

     Ndёrsa unё shtatёdhjetё vjeçari, krenohem me juve, orteku i rinisё pёr ndryshime thelbёsore qeverisje, administrimi, zhvillimi evriopanizimi. Madhёshtia qёndron edhe se bota mbare po ‘’thithё,,  strategjinё e veprimeve, zgjurasinё nё udhёheqje, stoizmin e mbrojtjes sё natyrёs pёr fёmijёt tuaj. Unё kёshtu mendoi, deri mё tani si njё idealist i dёshtuar. Ndёrsa tani nga thellёsitё e gjoksit tim, njё diell i ri po lind, nga tsunami i revolucionit tuaj, RINI zemёr zjarr dhe shpirt  prush i popullit tim tё stёrlashtё sa bota vetё.

   Mё helmojn shpirtin kundёrshtarёt pa kufinj gjykimi. Mё shёmtojnё fytyrёn e dobёsojn nervat kolltuqe dashuruarit dhe egoistёt politik. Sigurisht tё ushqyer deri nё pangopёsi pёr tё vjedhur duke u kthyer nё bajrektar tё paprekshёm e tё pёrhershёm. Pikёrisht kёto, janё adhuruesit deri nё fanatizёm symbyllurish tё dinastisё se unit,  Zeusit tё shqiperisё sё vogёl.

      Po, ato tё pamoralshmit, gangster politik ju quajn korba, sorra, lejleqe qafёgjatё, se kёtu ju ёshtё mbyllur dritarja. Sigurisht ato duan veten, duan paranё, luksin, mё shumё se shqipёrinё me shqiptarёt. Biles ato tokёn e tё parёve, kanё arritur t’a pёrçmojn duke e shitur me njё euro.  Sepse ty protestues duan tё syrgjinosin e shqiparёt t’i shartojn. Njё taktikё e strategji e qindra  shekujve e pёrdorur nga fqinjёt tanё. Veçse kemi njё ndryshim rrёnjёsor, tё dukshёm. Tani armikun  e kemi nё vatrёn tonё, bashkёjeton me ne, ai na kafshon çdo ditё, na gёrryen shpirtin e moralin çdo orё.

       Unё nuk dua t’iu lё vetёm. Dua, deshiroi me gjithe shpirt tё bёj diçka, por mundёsitё nuk janё. Unё mund tё pёrdor pak penёn e pёr tё tjerat mё kanё shteruar energjitё si shtatoret pa jetё e mjerane tё mbetura nё kam pas gjuhёve tmerruese tё flakёve nё pyjet shqiptare. Unё jam me juve nё revolucionin e gjatё mbushur me sakrefica qё Shqipёria tё ketё shtetin demokratik tё sё drejtёs, shtetin qё tё njohё pronёn si tё shenjtё, tё ketё njё zhvillim harmonik natyrё zhvillim ekonomik. Sejcili shqiptar tё jetoi, gёzohet me familje nё pronёn e vetё, nё trojet e veta, nё fshatin apo qytetin e vetё.

30.07.2026                                             Dibrani Selman Meziu