Donike Rrethej
ESENCË !
T’pata than se rrugët e mallit takohen nëper andrra e vdesin aty …
se tesh n’tunelet e shpirtit ska ma drit ,
se kujtimet na vodhën ne t’dy ,
se lindim njerëz e vdesim si shpirt .
Esencë…
asht kjo jet ,
e idht e her ,her e amël ,
se lumtunija asht nji grimc frymet q’i ik ,
e realiteti kanjiher tretet nëper andërr .
Unë se di tesh sa rrugë kam me udhëtue !
e sa lumtuni jeta kah me na dhanë !
Eci thjesht nëper gjurmt e mija ,
se kujtimet tesh mbrapa i lam …
grimca humbën nëper kohë e koha i treti pak e pak ,
kjo jet asht her , her e amël ,
e her t’tjera e idhët farmak.
Tesh , tesh n’tunelet e shpirtit ska ma drit …
se lindim njerëz e vdesim si shpirt …
Autore:
Donike Rrethej
