Kolazh poezishë :
1- SHPIRT ENDACAK…
Unë , kështu ndihem !
Si në udhëtimet drejt të panjohurës :
krenarisë ngritur dalldi
dhimbjeve në gjurmë vragash
trishtimit në gjethen e vjeshtës ,
dhe atij çasti
gjithmon në kërkim të një tjetër dielli !
Përsëri marr valixhet në krahë ,
tre cigare të shtypura në xhep ,
rrugës që s’di të njohë kthim ,
me hapa që kërcasin trotuareve
dhe shpirtin e lënë peng .
Sërish në kryqëzimin e madh ,
që ndan të tjerë kufij
të një partiture mbetur në mes ,
të një shkrimi që kurrë s’ ka mbarim
magjepsjes së jetës Lindje- Perëndim ,
atje ku vdesin muzgjet
dhe një tjetër ditë rinisur trazim .
2- SHKRUAJ
Unë shkruaj me shkronja shpirti
gërmëzime që prekin në gjak ,
vargje që mbartin brengë
e gremisen honeve të akullta ,
për atë që shkon e kthim s’ ka më pas ,
për atë që vjen e rilind çdo agim të bardhë .
Unë shkruaj edhe për ty ,
e kur nuk gjej dot më fjalët e duhura
humbas ngjyrës blu ,
atje ku takohen vështrimet e kaltra
gërshetave të rrezeve dritë ,
përthyer kaq ëmbël prizmit të syve
e rrezatur përjetësisht tek unë .
3- TË ZGJEDH TY
Në heshtjen e natës,
Unë të zgjedh ty !
Në feksjen e yllit
Unë të zgjedh sërish ty
Në agun e bardhë
Të rizgjedh po ty.
Në stuhitë më të mundimshme
velë të kam ty .
Në zjarrin që djeg tokën
Unë të zgjedh ty
Në kohë të pakoha
Unë të shoh veç ty
Në zemrën e zemrës sime ,
Unë jam si ti e ti je si unë .
4- ATËHERË
Unë iki !
Në atë perëndim të errët
drejt ishullit të shkretë .
Në fund të fundit ,
atje është një Itakë
që përherë më pret !
Fluturoj me krahët e erës
as gjurmë të mos ngelen ,
as hapa pas nuk le .
Bëhem oshëtimë e dallgës
coptohem nëpër bringje
e ngrihem mbi çdo det .
Unë iki !
Në ishullin e shkretë
një Kryq i Shenjtë më pret.
5- JAM SI SHIU
Kthehu
kur mbrëmja të mbulojë dhenë ,
kur hëna të harkohet
si petale fshehur ,
brenda guackës së perlave .
Kthehu kur të afrohet pranvera
të fshihemi liqenit t’gjelbërt ,
të qëndrojmë thellësive,
si gurë të mbuluar nga myshqet .
Unë jam si shiu ,
vij me erën e largohem ,
ti je vetë toka ,
përmbushur gjithmonë nga gjelberimi .
Unë jam në shtegetim si zogjtë
e ti je qielli ku fluturoj .
Unë jam drita e zbritur mes vegimit
e ti zjarri i djegur perëndimit .
6- Imazh
Do filloj veten ta marr me të mirë ,
do ta vesh me ngjyra plot dritë ,
do sistemoj koloret e pikturës time
…madje , nga pak dhe do e hyjnizoj .
E në pasqyrë , kur rrallë herë shihem
portretin tim, Pikasos ja dedikoj .
Dhe mëngjesi do jetë ndryshe
kur dielli me rrezet e para prek ,
një natë e plakur tashmë ka ikur
e tjetër ditë në shpirt po troket .
Her – herë e mbyllur në Manastirin e shkrimeve.
Shkëputur nga ciklet poetike :
– ‘ Kthim me Diellin ‘
– ‘ Shpirti im ne Blu ‘
nga S.Haxhia
