Larg vendlindjes-Ariel Bella

Larg vendlindjes

Larg vendlindjes,
pa e kuptuar,
rruga ime mbeti pas…

Eh, ky mall që kthehet çdo mbrëmje
më la vetëm në kujtime,
e këto ëndrra që s’gjetën krahë
mbetën pezull në ajër,
si jetime.

U largova për të gjetur
një jetë më të bukur,
por askush nuk më tregoi
se kjo zemër
do të merrte me vete
një valixhe plot dhimbje.

Tani, kur mbrëmja bie,
më mungon një derë,
një zë që më thërret,
ca hapa që dikur
më çonin drejt shtëpisë
e tani s’çojnë askund.

Dhe veten pyes në heshtje:
vallë, e humba rrugën time,
apo u largova aq shumë
sa nuk di më
nëse do të kthehem prapë
te ajo që isha?

Sepse vendlindja
nuk është veç një vend.
Është ajo pjesë e shpirtit
që më thërret edhe larg.

Dhe unë vazhdoj të ec…
me mallin në zemër
dhe një lot
fshehur nën qerpik.