Rini e vendit tim-Petro L. Sota

RINI E VËNDIT TIM

—————————-

Rini e vëndit tim, që në sheshe ke dal,
Padrejtësinë, s’po e duron, sinqerisht,
Dashuria e atdheut, hovin s’ta ka ndal,
Me ato vlera që ke, si një rini e brishtë.

Je lulja e kombit, që lulëzon përherë,

Si gjithmon atdheu, për ty ka nevojë,

Por bukuria e jote, nuk ka asnjë vlerë,

Nëse shkatërron, atë që populli ndërtoj.

Duhet të rritesh si një lule që rrezaton,

Mbi hithrat dhe ferrat të dalësh ti e para,

Se ato t’marrin dritën, asgjë s’të bashkon,

Se janë pemë të egra, pa kokra, pa fara.

Një rini e vërtetë, e pjekur në mendime,

Që do të përballet, me sfidat e pushtetit,

Atdheut si mungojnë, djem e vajza trime,

Si shqiponja, të marrin drejtimin e shtetit.

Me fytyrën të çelur, përpara të shikosh,

Pa ndikime, që shëmtojnë një brez të ri,

Pa maska e kapuç, fytyrën mos mbulosh,

Pa urrejtje, që mund të sjell vdekje e zi,

Të zhdukësh të keqen, në demokraci,

Nuk mund të bëhet, duke derdhur gjak,

As duke e djegur, të bukurën Shqipëri,

As të bukurën Tiranë, duke i vënë flakë.

S’mund të jetë kjo, zgjidhja shumë pritur,

Duke dhunuar simbolet e shtetit shqiptar,

Se këto vepra, asnjë parti nuk i ka ngritur,

Por janë të popullit e askujt s’ja ka marrë.

Edhe filozofi i madh grek, Sokrati i ditur,

Babai, i etikës morale, i prirë nga urtësia,

Dialogu, ka thënë, një zgjidhje e ndritur,

Ty, rini e vëndit tim, të thërret Shqipëria.

Për pastërtinë tuaj, nga vehtja ta filloni,

Që diturinë ta merrni, pa dhënë ryshfet,

Të korruptuarit në katedra, ti demaskoni,

Se fshihen tek ju e parajsën kanë gjetë.

Që stafetën të merrni e besimin të fitoni,

Pa histerizëm në shesh, urrejtjen të shfreni,

Pushtetin edhe me dialog mund ta rrëzoni

Mos u bëni vegla të dikujt, mos u gënjeni.

Rini e vëndit tim, që studion duke punuar,
Dhe besimin tek ju, gjithë populli do t’ketë,
Se zhgënjimin ky popull, nuk e ka merituar,
Nga çdo qeveri, që ka ardhur në pushtet.