G. Llojdia
I.
Nga fundi i tetorit, Toka ne udhetimin e saj te zakonshem kalon pranë disa yllësive që sjellin fenomene negative për banorët e saj. Çuditërisht, në ditën e Halloëenit yllësia e Algolit, e quajtur edhe “Demoni”, konsiderohet se sjell shumë energji negative. Po aq çuditërisht, kjo natë festohet që nga kohët e lashta në Tokën tonë, ku njerëzit veshin maska dhe festojnë, siç thuhet, natën e djallit. Sigurisht, Halloweeni është pasardhësi modern i Samhainit , një festival i shenjtë i Keltëve dhe Druidëve të lashtë . Por, në thelb, Halloweeni është një festë astronomie, e rrënjosur në orbitën e Tokës rreth diellit.
Kjo për shkak se Halloweeni është një ditë me çerek të kryqëzuar dhe një dëshmi e kuptimit të thellë të qiellit nga paraardhësit tanë.
II.
Sipas besimit kur energjia e këtyre yllësive është e madhe, Krijuesi e neutralizon me ufot që ka në Tokë. Megjithatë, energjia negative në Tokë është shumë më e madhe nga sa pritej.
Pse?Rendi i ri botëror, ka filluar më 23 dhjetor 2012. Një rend botëror i ri do të thotë krejt i ndryshëm nga paraardhësi i tij. Rendi i vjetër nuk ka filluar në vitin 1948, por 3600 vjet më parë. Ai nuk ka filluar në Tokë, por në fillimin e galaktikës sonë, dhe shtrihet deri te Krahu i Orionit, ku ndodhet sistemi ynë Diellor dhe planeti ynë.Në Tokë, rendi i vjetër u qeverise nga profetët, dhe sot, pas shumë shekujsh, besohet dhe shikohet se Toka është e pushtuar nga djalli.
…
Më 23 dhjetor 2012 galaktika jonë nisi udhëtimin e një rendi të ri botëror, që do të udhëhiqet nga energjia pozitive. Kështu, nga fillimi i galaktikës deri në fund të saj, ajo duhet të përshkohet nga energjia pozitive.
Por, Toka sot është ende nën sundimin e djallit: dy luftëra botërore, dhe sot autokratë që shtypin popujt janë në krye dhe e shohin popullin si shërbëtor të tyre. Prandaj, për të zhdukur këtë masë negative që ka poshtëruar Tokën, Krijuesi ka kërkuar ndihmën e një galaktike që ndodhet afër nesh. Pas kësaj, triumfi do t’i përkasë fillimisht zonës së Mesdheut dhe më vonë gjithë planetit.
Energji pozitive
Galaktika e Andromedës (Messier 31, M31 ose NGC 224) është galaktika e madhe spirale më e afërt me Rrugën tonë të Qumështit dhe një nga objektet më magjepsëse në hapësirë.
Lloji: galaktikë spirale, e ngjashme në shumë aspekte me Rrugën e Qumështit.
Largësia nga Toka: rreth 2,5 milionë vite dritë. Drita që shohim sot ka nisur rrugën kur në Tokë po shfaqeshin format e hershme të njeriut.
Madhësia: është galaktika më e madhe e Grupit tonë Lokal, me diametër rreth 220.000 vite dritë. Rruga e Qumështit ka rreth 100.000 deri 120.000 (disa matje të reja, me halon e jashtëm, arrijnë deri në 150.000). Pra, Andromeda është pothuajse dy herë më e gjerë.
Numri i yjeve: rreth 1 trilion, kundrejt 100-400 miliardë në galaktikën tonë.
Andromeda është ndër objektet më të largëta që shihen me sy të lirë, por vetëm në një natë shumë të errët, larg ndotjes dritore. Duket si një njollë e vogël, e zbehtë dhe vezake në yllësinë e Andromedës; me dylbi ose teleskop amator detajet bëhen shumë më të dukshme.
Përplasja e ardhshme me Rrugën e Qumështit. Andromeda po i afrohet Rrugës sonë të Qumështit me rreth 110 km/s (mbi 400.000 km/h) për shkak të tërheqjes gravitacionale reciproke. Shkencëtarët parashikojnë që, pas rreth 4 miliardë vitesh, dy galaktikat do të bashkohen në një të vetme, që shpesh quhet “Milkomeda”. Edhe pse flasim për “përplasje”, distanca mes yjeve është aq e madhe sa përplasja e yjeve individualë është pothuajse e pamundur; ndryshojnë rrënjësisht vetëm orbitat e tyre.
Çfarë do të thotë kjo?
Toka lëviz. Yjet lëvizin. Galaktikat lëvizin, dhe gjithë universi është në lëvizje. Gjatë udhëtimit të saj rreth Diellit, Toka,, kalon shpesh pranë yllësive që shfaqen në qiellin e natës. Sa më afër, aq më i madh është ndikimi i energjisë së tyre. Nëse janë me energji pozitive, sjellin favore për Tokën; nëse janë me energji negative, sjellin fatkeqësi dhe, në rastin më të lehtë, humor të keq.
Yllësitë me energji negative
1. Antaresi (Alpha Scorpii)
Antaresi është një nga yjet më të mëdhenj, më të ndritshëm dhe më të njohur në qiellin e natës.Yllësia: Akrepi (Scorpius). Është ylli më i ndritshëm i saj dhe përbën “zemrën” e Akrepit.Lloji: supergjigand i kuq, me tip spektral M1.5Iab.Largësia nga Toka: rreth 550–600 vite dritë.Dukshmëria: ndryshon nga +0,6 deri në +1,6 magnitudë, pasi është yll i ndryshueshëm pulsues.
Madhësia dhe masa (krahasuar me Diellin)
Rrezja: rreth 680–800 herë më e madhe se e Diellit. Po të vendosej në qendër të Sistemit Diellor, sipërfaqja e tij do të kalonte orbitën e Marsit dhe ndoshta edhe të Jupiterit.
Masa: rreth 12–15 herë masa e Diellit.
Ndriçueshmëria: rreth 75.000–100.000 herë më e madhe se e Diellit (përfshirë rrezatimin infra të kuq).
Temperatura e sipërfaqes: rreth 3.400 °C (3.660 K). Është relativisht i ftohtë për një yll dhe prandaj ka ngjyrë të kuqe-portokalli.
Sistemi binar. Antaresi nuk është yll i vetëm, por sistem binar. Antares A është supergjiganti i kuq kryesor, ndërsa Antares B është një shoqërues më i vogël, kaltërosh-bardhë (tipi B2.5V), që e orbiton atë për rreth 880 vjet.
Origjina e emrit. Emri vjen nga greqishtja e vjetër (Anti-Ares) dhe do të thotë “rivali i Marsit”. Për shkak të ngjyrës së tij të kuqe të ndezur dhe pozicionit pranë ekliptikës, ai shpesh ngatërrohej me planetin Mars (Ares në mitologjinë greke).
E ardhmja. Antaresi është në fazat e fundit të evolucionit. Pritet të shpërthejë si supernovë brenda disa qindra mijëra viteve të ardhshme. Atëherë do të jetë i dukshëm edhe gjatë ditës për disa javë, dhe më pas do të mbetet një yll neutronik (një vrimë e zezë është e mundur, por më pak e besueshme për masën e tij).
2.
Halloween është një festë astronomie. Është një ditë me një çerek kryq.
Sigurisht, Halloweeni është pasardhësi modern i Samhainit , një festival i shenjtë i Keltëve dhe Druidëve të lashtë në Ishujt Britanikë. Dhe, po, Halloweeni është shkurtim për All Hallows’ Eve . Por, në thelb, Halloweeni është një festë astronomie, e rrënjosur në orbitën e Tokës rreth diellit.Kjo për shkak se Halloweeni është një ditë me çerek të kryqëzuar dhe një dëshmi e kuptimit të thellë të qiellit nga paraardhësit tanë. Ditët me çerek të kryqëzuar bien pak a shumë në mes të ekuinokseve (kur dielli perëndon në perëndim) dhe solsticeve (kur dielli perëndon në pikën e tij më veriore ose jugore në horizont). Halloweeni 31 tetor është afërsisht në mes të ekuinoksit të shtatorit dhe solsticit të dhjetorit .
Me fjalë të tjera, në astronominë tradicionale, ekzistojnë tetë nënndarje kryesore sezonale të çdo viti. Ato përfshijnë ekuinokset e marsit dhe shtatorit, solsticat e qershorit dhe dhjetorit dhe katër ditët ndërmjetëse të çerekut të kryqëzuar.
Në kohët moderne, katër ditët e kryqëzimit shpesh quhen Dita e Groundhog (2 shkurt), Dita e Majit (1 maj), Lammas (1 gusht) dhe Halloween (31 tetor).
Halloween bie në një kohë të errët të vitit
Për ata prej nesh në Hemisferën Veriore, Halloweeni është dita më e errët e festës së kryqëzimit. Dhe vjen në një kohë të vitit kur ditët po shkurtohen. Njerëzit e lashtë dikur thoshin se shpirtrat e të vdekurve enden nga perëndimi i diellit deri në mesnatë, rreth kësaj dite të kryqëzimit. Pas mesnatës – më 1 nëntor, që tani quhet Dita e Gjithë Shenjtorëve – supozohet se fantazmat kthehen për të pushuar.
Data 31 tetor për Halloween është caktuar nga tradita. Dita e vërtetë e kryqëzimit të çerekut bie më 7 nëntor, duke përfaqësuar një mospërputhje prej rreth një jave. Sipas keltëve të lashtë, një ditë e kryqëzimit të çerekut shënon fillimin – jo mesin – e një sezoni.
Ekuinokset, solsticat dhe ditët me një çerek tërthor janë të gjitha shenja dalluese të orbitës së Tokës rreth diellit. Halloween është dita e 4-t me një çerek tërthor të vitit. Ilustrim nga NASA.
Disa besojnë se një paraardhës i hershëm i Halloween-it – Samhain – ndodhi natën kur grumbulli yjor i Plejadave kulmoi në mesnatë.Me fjalë të tjera, Plejadat u ngjitën në pikën e tyre më të lartë në qiell në mesnatë në ose afër të njëjtës datë me këtë ditë të çerekut të kryqëzuar. Tani, kulmi i mesnatës i grumbullit të Plejadave ndodh më 21 nëntor, por Halloween është caktuar më 31 tetor.Duke supozuar lidhjen e supozuar midis Samhain dhe kulminacionit të mesnatës së Plejadave, të dy ngjarjet ndodhën në ose afër të njëjtës datë në shekullin e 11-të të erës sonë (1001-1100) dhe shekullin e 12-të (1101-1200). Kjo ishte disa shekuj para futjes së kalendarit Gregorian .
Në atë kohë, kur ishte në përdorim kalendari Julian , dita e kryqëzimit të çerekut dhe kulmi i mesnatës së Plejadave binin – çuditërisht – më 31 tetor ose afër kësaj date. Por, atëherë, kalendari Julian ishte rreth një javë jashtë ritmit me stinët. Nëse kalendari Gregorian do të ishte në përdorim në atë kohë, data e festimit të ditës së kryqëzimit të çerekut do të kishte qenë 7 nëntori.
Në fund të fundit: 31 tetori, data e Halloween-it, shënon pikën e përafërt të mesit midis ekuinoksit të shtatorit dhe solsticit të dhjetorit. Pra, Halloween është një festë astronomie dhe një nga katër ditët e vitit me një çerek të kryqëzuar.
Algoli (Beta Persei)
Algoli, në yllësinë e Perseut, është një nga yjet më magjepsës dhe më misteriozë të qiellit të natës, i lidhur me legjendat e errëta dhe natën e Halloëenit. Në kulturën popullore dhe në astronominë historike njihet si “Ylli Demon”.
Pse quhet “Ylli Demon”?
Emri: Algol vjen nga arabishtja رأس الغول (Ra’s al-Ghul), që do të thotë “Koka e Përbindëshit” ose “Koka e Demonit”.
Mitologjia: Në mitologjinë greke, ky yll shënon kokën e Meduzës, gorgonës me flokë gjarpërinj, shikimi i së cilës i kthente njerëzit në gur. Në hartat e vjetra qiellore, Perseu mban lart kokën e prerë të Meduzës, dhe Algoli përfaqëson syrin e saj që shkëlqen në mënyrë ogurzezë.
Besëtytnitë: Për shkak të sjelljes së tij të çuditshme, në astrologjinë mesjetare dhe në folklorin hebre (ku quhej Rosh ha-Satan, “Koka e Satanit”) Algoli konsiderohej ylli më i pafat në qiell.
Pse lidhet me Halloëenin? Algoli është një yll i ndryshueshëm eklipsues. Për rreth 2 ditë e 21 orë ruan shkëlqimin normal; pastaj, për rreth 10 orë, zbehet ndjeshëm (humb rreth dy të tretat e dritës) dhe kthehet sërish në normalitet. Astronomët e lashtë u habitën nga ky cikël i rregullt, sikur ylli “shkelte syrin” në qiellin e vjeshtës, dhe kjo e lidhi me fantazmat dhe netët e errëta.
3. Gjashtëkëndëshi i Saturnit
Gjashtëkëndëshi i Saturnit është një nga dukuritë më magjepsëse dhe më unike të Sistemit tonë Diellor.
Çfarë është?Lloji: një rrymë e fuqishme ajrore (jet stream) me formë gjeometrike pothuajse perfekte, në polin verior të Saturnit.
Madhësia: secila nga gjashtë brinjët është rreth 13.800 km e gjatë, më e gjatë se diametri i Tokës.
Rrotullimi: struktura rrotullohet në një periudhë prej rreth 10 orësh, 39 minutash e 24 sekondash, që përputhet me kohëzgjatjen e një dite në Saturn.
Çfarë ka në qendër? Një uragan masiv, me “sy” rreth 2.000 km të gjerë dhe erëra që arrijnë 320–500 km/h.
Pse ka formë kaq të rregullt? Shkencëtarët u habitën nga linjat kaq të drejta në një atmosferë gazore. Fizikanët e kanë riprodhuar dukurinë në laborator duke rrotulluar lëngje me shpejtësi të ndryshme. Kur një rrymë e shpejtë lëviz përmes një atmosfere që rrotullohet më ngadalë, krijohet paqëndrueshmëri; në shpejtësi të caktuara, valët atmosferike stabilizohen në forma gjeometrike të rregullta, më shpesh gjashtëkëndësh.
Kur toka në lëvizjen e saj sheh nga Saturni atherë energjia e këtij të fundit është energji negative që ndikon në tokë.
6 këndëshi i Saturnit është vendi ku ndohet energjia negative që rrezatojne në tokë
